Rozdział Drugi

                                                                   * Włącz : ) * 

http://www.youtube.com/watch?v=uKrCE1aYz7o

Moje stylistki Olivia , Viktoria i Melanie rozbierają mnie we wszystkiego co mam na sobie i kąpią mnie . Myją mi włosy i nakładają chyba z tysiąc odżywek a ciało smarują  tysiącem balsamów.

Kładą mnie na kozetce . Zaczęły robić ze mną wszystko co chciały. Depilują moje nogi i wszystkie inne części ciała jakie tylko trzeba .

- Ma bladą skórę – mówi Olivia do Melanie – Będzie potrzebny samoopalacz

Słysząc to mdli mnie , bo normalnie nawet nie przeszło mi na myśl by używać takich rzeczy .

Każą mi wstać i prowadzą mnie do kabiny gdzie karzą mi ubrać bieliznę i robią opalanie natryskowe. Moja skóra robi się ciemniejsza ale nie jest pomarańczowa. W sumie to nawet mi się podoba.

- Teraz nareszcie będzie mógł zobaczyć się Cinna.

Zostawiają mnie samą w pomieszczeniu gdzie przed chwilą robili ze mnie Kapitolońską piękność i czekam na mojego stylistę który ma dokończyć dzieło.

W pomieszczeniu nie ma nic oprócz kozetki na której siedzę . Ściany są gołe i całe białe.

Czuć od nich chłód. Posadzka wyłożona jest szarymi kafelkami , o chropowatej powierzchni.

Nagle słyszę jak za mną skrzypią drzwi. Gwałtownie się odwracam i dostrzegam  czarnoskórego , dość wysokiego mężczyznę . Jest bardzo skromnie ubrany jak na styl Kapitolu. Ma ciemne włosy i oczy , które zdobi tylko jedna cienka , złota kreska na górnej powiece. Podchodzi do mnie.

- Witaj! Nazywam się Cinna – mówi sympatycznie

- A ja … Arrow.

- Pięknie.

Zaczyna mi się przyglądać . Chodzi wokół mnie .

- Masz niezwykłą urodę – mówi po chwili.

Muska palcami moje włosy. Zaprowadza mnie do innego pomieszczenia , gdzie na wieszakach wiszą rozmaite stroje. Kolorowe i błyszczące. Tylko jeden z nich jest przykryty czarnym materiałem. Cinna ściąga go z wieszaka i rozpina suwa , a moim oczom ukazuje się piękna czerwona suknia. Na dole widać czarne akcenty a nad nimi czerwono pomarańczowe… Wtedy sobie uświadamiam co to … Czerń to węgiel a czerwień to płomienie. Mam po prostu pożar na sukni.

-To … jest piękne – odbiera mi mowę.

Ubieram ją i przeglądam się w lustrze. Wyglądam w niej pięknie. Naprawdę pięknie.

Robią mi fryzurę . Wielki kok ,w który wpinają mi różyczki w ognistych kolorach.

Potem makijaż. Czarne powieki…

Nie lubię tak mocnego makijażu , a to pewnie dlatego że go sobie nigdy nie robiłam.

Ale muszę przyznać , że prezentuję się nieźle.

Już po chwili znajduję się przy wyjściu na wielki plac , przez który przejadę wraz z Ravenem na rydwanie.

Raven się zjawia. Wygląda olśniewająco . Ma na sobie garnitur z takim samym motywem jak ja. Na dole nogawek czerń a wyżej płonie.

Wchodzimy na rydwan. Musimy stać dość blisko siebie. Czuję że dłonią przypadkiem dotknęłam jego dłoń i momentalnie ją odsuwam . Ruszamy.

W tle leci hymn Kapitol a my jedziemy i słyszymy wrzaski tłumu . Machamy im. Nawet w to nie wierzę ale na moje usta wkrada się uśmiech. Spoglądam na ekran . Nasze stroje prezentują się oszałamiająco. Docieramy do końca naszej drogi i stajemy przed budynkiem. Kilka metrów nad nami znajduje się ozdobny balkon na którym stoi prezydent Snow. Mężczyzna z siwymi włosami i siwą brodą uśmiecha się ,a przynajmniej próbuje zmyć z twarzy poważną maskę.

-Witamy was trybuci! Życzę wam pomyślnych Głodowych Igrzysk i nie los zawsze wam sprzyja.

Krzywię się słysząc jego słowa. Nasze rydwany ponownie ruszają i zjeżdżamy z placu .

Ponownie widzę Cinne i stylistkę Ravena , Sylvię.

Uśmiechają się do nas.

-Wypadliście rewelacyjnie – mówi Haymitch, który niespodziewanie wyłania się za rogu. Widzimy go pierwszy raz na oczy . Jest naszym mentorem… Pożal się Boże …

W ręku trzyma butelkę z tanim alkoholem z Ćwieka. Upija łyk i chwiejnym krokiem idzie ponownie w kierunku z którego przyszedł. Jedziemy do ośrodka szkoleniowego . Gdy docieramy na miejsce idziemy wraz z Effie , Cinną , Haymitchem i całą naszą ekipą do naszego apartamentu.

Najpierw mamy iść do naszych pokoi trochę i odświeżyć a potem przyjść do jadalni na kolację. Sam apartament robi ogromne wrażenie , a mój pokój jest niesamowity. Wielkie łóżko , równie wielka szafa , toaletka , telewizor plazmowy wiszący na ścianie i parę drobiazgów. Ściany są pomalowane na jasną zieleń . Na ścianie gdzie stoi łóżko ścianę pokrywają dodatkowo ciemnozielone wzory . Dopiero po chwili uświadamiam sobie że mają one przypominać las. Pokój jest zrobiony specjalnie dla mnie. O takim sobie nawet nie śniłam w najśmielszych snach. Biorę prysznic w bardzo luksusowej łazience i schodzę do jadalni na kolację .Są już tam Raven i Effie . Chwilę po mnie przychodzi Cinna i cała reszta.

Większość posiłku mija w milczeniu. Dopóki nie odezwie się Raven.

- Co mamy zrobić aby zdobyć sponsorów ?

Głos zabiera Effie.

- Musicie przede wszystkim być sympatyczni. Nie możecie być wrogo nastawieni do tego wszystkiego , ale jednocześnie musicie pokazać , że jesteście waleczni i groźni dla przeciwników.

Jutro zaczynamy szkolenie , więc muszę się porządnie wyspać.

Zasypiam szybko. W nocy budzi mnie głośny krzyk Ravena. Ma pokój obok mojego na piętrze naszego apartamentu , a reszta śpi na dole , więc możliwe że nawet go nie słyszą, więc to ja wstaję , aby zobaczyć co się z nim dzieje. Jego krzyk jest przepełniony bólem.

Szlag! , klnę w myślach gdy orientuje się że jego pokój jest zamknięty od środka.

Krzyk chłopaka nie ustaje , a ja wpadam w lekką panikę .

Pewnie nawiedzają go jakieś przeraźliwe koszmary z których nie potrafi się wybudzić. Wiem , że to straszne , bo mnie też dręczą czasami takie koszmary.

Wpadam na pewien pomysł. Z szufladki w mojej toaletce wyciągam wsuwkę do włosów. Wkładam ją do zamka z nadzieją że drzwi się otworzą. Udaje się .

Od razu wpadam do pokoju i podchodzę do łóżka Ravena. Chłopak wije się krzycząc. Jego twarz i szyja błyszczą się od potu. Zaczynam go powoli budzić. Po chwili udaje mi się to . Otwiera oczy i niespodziewanie , w jakimś dziwnym odruchu wpada w moje ramiona. Przez chwile mnie nie puszcza więc odwzajemniam uścisk . Głaszczę go po plecach aby go uspokoić i szepczę kojąco. Odsuwa się ode mnie .

Jest już spokojniejszy , zaczyna oddychać bardziej miarowo. Spogląda na mnie.

-Przepraszam – mówi i opuszcza głowę

- Ale za co ? – jestem zaskoczona

- Za to , że cię obudziłem i za fatygę … A i za to że się teraz na ciebie rzuciłem . Po prostu wpadam w panikę …

-Daj spokój. Nie masz mnie za co przepraszać. Wiem co to znaczy mieć koszmary. A teraz śpij.

Chłopak kładzie się i przykrywa kołdrą , a ja opuszczam jego pokój.

***************************************************

 Zapraszam :)   https://www.facebook.com/pages/Peeta-Bogiem-Trylogia-na%C5%82ogiem-Katniss-podstaw%C4%85-a-Gale-zabaw%C4%85/1419733374904718 

I liczę na wasze komentarze . Uwierzcie , lepiej i szybciej mi się pisze gdy je od was otrzymuję . Dają mi natchnienie :)