Rozdział 3

                                           

-Chcecie się szkolić razem czy osobno ?- pyta Haymitch

-Osobno – odpowiadamy równocześnie

Zaczynam od strzelania z łuku.

Spostrzegam Ravena na stoisku z sidłami. Jest skupiony . Precyzyjnie zakłada sidła.

Muszę przyznać , że jest w tym lepszy ode  mnie. Po kilku godzinach strzelania z łuku i rzucania nożem udaję się ze wszystkimi na stołówkę . Na obiad podają nam pięknie przyrządzoną potrawkę z kurczaka.

Po całym dniu szkolenia zasypiam bardzo szybko.

W nocy śnią mi się koszmary. Jestem na pustyni lodowej. Wokół mnie się ogromne skały skute lodem. Tak strasznie nienawidzę zimy , lodu i mrozu. Moja nienawiść do tej pory roku zapewne wzięła się skąd , że przeżyłam w dwunastce zimę stulecia. Temperatura spadająca nawet do -30 stopni , zawieje śnieżne i tysiące ofiar tej paskudnej pogody. Zima ta trwała całe trzy miesiące. Zginęło w tym czasie wiele znajomych mi osób , w tym jeden z moich przyjaciół Josh i zostali mi tylko Mike i Sofie .

Skały które mnie otaczają zaczynają się schodzić i duszą mnie w sobie . Jest mi przeraźliwie zimno i wpadam w coraz większą panikę , wywołaną tym że mam klaustrofobię.

Ogromna lodowa skała zerwała się z lodowca i leci prosto na mnie…

Budzę się z krzykiem.

 ****************************

Dziś niestety bardzo króciutko :( bo nie zdążyłam napisać więcej a bardzo chciałam dziś dodać ...